Cultuurshock in Hanoi, 50-plussers op wereldreis

Labels:

Onze reis door Zuidoost-Azië start in Hanoi, de hoofdstad van Vietnam. Wat een cultuurshock krijgen we daar te verwerken! Miljoenen brommers en scooters wurmen zich door de nauwe straatjes. De drukte is enorm, rijen dik staan ze te wachten bij een verkeerslicht. Men vervoert echt alles op die brommers, complete huisraad, lange stalen pijpen, je kunt het zo gek niet bedenken of het past op creatieve wijze achterop.

De eerste keer wachten we nog geduldig dat we een straat kunnen oversteken. Maar niemand stopt voor ons. We leren al snel dat we gewoon moeten doorlopen zonder aarzelingen. De scooters gaan behendig langs ons heen en we bereiken zonder kleerscheuren de overkant.

We besluiten om het de eerste dag rustig aan te doen. Even rustig wennen aan een volstrekt nieuwe omgeving voor ons. Ons lichaam moet de de jetlag verwerken, terwijl wij proberen ons gelijk aan te passen aan het dag- en nachtritme in Vietnam. We gaan de eerste avond vroeg naar bed, doodmoe van alle indrukken van Hanoi. Ze hebben ons niet onberoerd gelaten.

Hoogtepunten van Hanoi

De tweede dag voelt de stad al een stuk vertrouwder. We genieten van de bedrijvigheid op straat, de bijzondere winkeltjes met hun gekleurde lampionnen en de ontelbare eetstalletjes . We brengen een bezoek aan de Tempel der Letteren. Deze tempel is al bijna 1000 jaar oud en herbergt de eerste universiteit van Vietnam. Veel in de tempel herinnert aan de oude wijsgeer Confucius. We zien hoe studenten in een felrode tempel hun bul krijgen. Enthousiast gooien ze daarna hun afstudeerhoed de lucht in.

In de gevangenis van Hoa Lo ervaren we hoe de Fransen de opstandige Vietnamezen hebben gefolterd en gemarteld tijdens hun strijd voor onafhankelijkheid. Later gebruikten de Vietnamezen dezelfde gevangenis voor het opsluiten van Amerikaanse krijgsgevangenen. De Amerikanen doopten de gevangenis om in “Hanoi Hilton”.

Heerlijk eten…met stokjes

Hanoi is een paradijs voor de culinaire liefhebber. Op iedere straat vinden we talloze eetstalletjes. We zijn toch wat huiverig voor de kwaliteit en hygiëne bij die kraampjes op straat. Daarom kiezen we een echt restaurant uit. We eten heerlijk en genieten van de heerlijk bereide gerechten. De verse kruiden maken de gerechten smaakvol en gelukkig niet te pikant. We doen lekker lang over ons eerste diner: het eten met de stokjes kost mij in het begin moeite. Gelukkig is de rijst een soort plakrijst. Ik stel me voor hoe ik droge rijst met die eetstokjes naar binnen zou moeten krijgen; het lijkt me onmogelijk.

De volgende dag besluiten we om toch bij een straattentje te gaan eten. We kijken wel waar het lekker druk is want dat geeft ons het gevoel dat het vlees niet te lang buiten ligt. Gelukkig krijgen we voorverpakte eetstokjes en borden. Die zijn in ieder geval niet eerder gebruikt en gewassen in een teiltje met koud, vies water. We kiezen voor een vitrine wat gerechtjes uit; geen idee hoe dat allemaal heet. En dan nestelen we ons op de kleine stoeltjes bij een even zo klein tafeltje. In mum van tijd staan de gerechten op tafel. Vers bereide groenten, stukjes vlees, lekkere curry’s. Alles smaakt geweldig. De kunst van eten met stokjes versta ik al snel. Gelukkig worden we niet ziek na deze eerste ervaring met het eten op straat. Tijdens onze wereldreis doen we het daarna nog vele keren. Gelukkig hebben we geen last gehad van reizigersdiarree of, erger nog, voedselvergiftiging. Maar het blijft natuurlijk goed kijken waar je je eten haalt.

Meer inspiratie?

De website grijsopreis.nl is een blog voor actieve 50-plussers die veel van de wereld willen zien. Naast inspirerende verhalen over vele bestemmingen en de hoogtepunten die je niet mag missen, vind je veel praktische informatie. Neem eens een kijkje.