Schuilen in Ghana

Labels:

Als verpleegkundige loop ik stage in Ghana. Met een groep van 5 meiden werk ik in een ziekenhuis, help ik in een kraamkliniek en geef ik voorlichting over malaria op scholen. De mensen in Ghana zijn lief en ontzettend gastvrij. In de weekenden zijn we vrij, op een vrijdag zijn we door een paar lieve Ghanezen uitgenodigd voor een avontuurlijke barbecue.

Zonnig begin  

Een Ghanees jongetje brengt ons in een krakkemikkig bootje naar het volgende dorp.  Rustig gelegen, weids en omringd door veel droogte, typisch het binnenland van Ghana. De zon schijnt lekker op onze zongebruinde huid. ‘African ladies’ noemen de dorpelingen ons met een knipoog.

Gelukkig leven met weinig

De gastvrouw staat ons al op te wachten. Zij woont met haar familie in een simpel hutje met een rieten dak. We eten kip die waarschijnlijk dezelfde dag nog geslacht is. Het relaxte leventje in Ghana maakt me blij. Ik verwonder me over de vriendelijkheid van deze familie, zo gastvrij terwijl ze zo weinig hebben. De sfeer is ontzettend gezellig totdat het ineens gaat stormen.

Eén kaal matras

De regen valt hard uit de lucht. Een dreigend onweer komt steeds dichterbij. De barbecue moeten we afbreken en met z’n allen schuilen we in de hut. We staan letterlijk hutje mutje, maar het dak is niet waterdicht. Ik kijk om me heen, in een hoekje van de hut ligt één kaal matras. Er is geen elektriciteit en geen verlichting. De paniek begin ik te voelen. We moeten hier weg, terug naar huis! 

Zwoegend naar huis

De jonge Ghanees is met zijn boot nergens meer te bekennen. Daar staan we dan. In het donker, helemaal doorweekt, geen plek om te slapen of fatsoenlijk te schuilen. We besluiten lopend naar huis te gaan, door de storm is het niet meer verantwoord om met de boot te gaan. Ploeterend door de modder zie ik in de verte een auto aankomen. 

Reddende engel

Het blijkt een taxi te zijn! Deze vriendelijke man neemt ons allemaal mee in de auto. Doorweekt en vol modder stappen we in. Ik moet zelfs een stoel delen met deze chauffeur. Zijn afro-haar zit een beetje in de weg, maar de paniek ben ik kwijt. Ik weet dat het goed komt. Uiteindelijk komen we veilig thuis. Voortaan nemen we op z’n minst een zaklamp mee.

Don’t worry, be… prepared!

Ga jij goed voorbereid op reis? Mijn reiservaring helpt mij enorm in het adviseren van mensen die op reis gaan. Ook studenten die stage gaan lopen in het buitenland komen bij mij op het spreekuur. Ik benadruk altijd dat in sommige landen elektriciteit, water of wifi niet vanzelfsprekend is. Download de GGDreistmee app voor informatie en hulp, maar zorg ook dat je telefoonnummers en reisdocumenten op papier hebt. En vergeet die poncho of zaklamp niet ;-)